முதலில் பேட்டிங் செய்த நியூசிலாந்து அணி, இந்தியப் பந்துவீச்சாளர்களுக்கு மிகப்பெரிய சவாலை அளித்தது. குறிப்பாக டேரில் மிட்செல் இந்திய சுழற்பந்து வீச்சாளர்களை மிகச் சிறப்பாகக் கையாண்டார். அவர் 75 பந்துகளில் 84 ரன்கள் குவித்து நியூசிலாந்து அணியின் ஸ்கோர் 300-ஐத் தொட முக்கியக் காரணமாக இருந்தார். அவருடன் இணைந்து தொடக்க வீரர் டெவோன் கான்வே 56 ரன்கள் எடுத்து நல்ல அடித்தளம் அமைத்துக் கொடுத்தார்.

இந்திய தரப்பில் முகமது சிராஜ் தனது துல்லியமான பந்துவீச்சால் முக்கியமான நேரங்களில் 2 விக்கெட்டுகளை வீழ்த்தி நியூசிலாந்தின் ரன் வேகத்தைக் கட்டுப்படுத்தினார். அறிமுக வீரராகக் களம் இறங்கிய ஹர்ஷித் ரானா, தனது முதல் சர்வதேசப் போட்டியிலேயே 2 விக்கெட்டுகளை வீழ்த்தி அனைவரது கவனத்தையும் ஈர்த்தார். குறிப்பாக அவர் வீசிய பவுன்சர் (Bouncer) பந்துகள் நியூசிலாந்து வீரர்களுக்குச் சிரமத்தை அளித்தன.

நியூசிலாந்து நிர்ணயித்த இந்த 301 ரன்கள் இலக்கு, வதோதரா போன்ற மைதானத்தில் துரத்துவது எளிதல்ல என்று கிரிக்கெட் வல்லுநர்கள் கருத்து தெரிவித்தனர். ஆனால் இந்திய பேட்ஸ்மேன்கள் மிகவும் திட்டமிட்டு விளையாடி, நியூசிலாந்தின் பந்துவீச்சு வியூகங்களைத் தகர்த்தனர். இதன் மூலம் இரு அணிகளும் சம பலத்துடன் இருப்பதை இந்தப் போட்டி உணர்த்தியுள்ளது.